(((সৰু সৰু বস্তুবোৰত ভালপোৱা বোৰ লাগি থাকে))) মোৰ ৰং নাই বিচাৰিব জানিলে মোক পাবি তই আহতৰ কোমলীয়া কোমলীয়া পাতৰ সেউজীয়াত । ফাগুনৰ ৰঙীন ধূলিয়ে মোক আকোঁৱালী �লৈ যায় বহু দূৰ বহু দূৰ বহু দূৰ... বৰষুণৰ চেঁচা চেঁচা স্পৰ্শত বসন্তৰ মিঠা মিঠা সুবাসত ওলমি থাকে পুৱতি নিশাৰ কিছুমান সপোনৰ ছবি সেয়াই চাগৈ ভালপোৱাৰ আৰ�ম্ভণি... পুৰণি কাগজৰ ভাজে ভাজেও প্ৰেমৰ চিনাকি গোন্ধ শু�ই আছে তাতে ৰহণ সানে আবেগৰ দুটোপাল চকুলোৱে তই সুৰ দিবি সেই উচুপনিত সেই সুৰৰ প্ৰেমিকা হৈ কটাম এটা উজাগৰী নিশা কেৱল তোৰ প্ৰেমিকা হৈ....... মণীষা ঠেঙ্গাল